Od dziecka pasjonuję się fotografią.
Zaczynałem dosłownie od małej rzeczy – z kieszonkowym aparatem i formatem negatywów 13 × 17 mm.
Na moje 16. urodziny babcia podarowała mi lustrzankę jednoobiektywową – to był prawdziwy skok jakościowy, który otworzył przede mną zupełnie nowe możliwości fotograficzne.
Wstałem o 4 rano, żeby fotografować jelenie we mgle, a nocą uwieczniałem na zdjęciach smugi światła pozostawiane przez przejeżdżające samochody.
Całe weekendy spędzałem w ciemni, zafascynowany tym, jak powoli obraz wyłania się na papierze.
Aparat fotograficzny był i jest moim stałym towarzyszem.
Interesuje mnie przede wszystkim uchwycenie autentycznej chwili – wyrazu twarzy, gry światła i cienia. Niezależnie od tego, czy są to spokojne portrety, czy eksperymentalne projekty: każde zdjęcie powstaje z osobistego impulsu i czystej radości fotografowania.
A kiedy nie robię zdjęć, wychodzę na spacer z psem -
w moim domu w Ahrensburgu lub w Hamburgu i okolicach.
Od dziecka pasjonuję się fotografią.
Zaczynałem dosłownie od małej rzeczy – z kieszonkowym aparatem i formatem negatywów 13 × 17 mm.
Na moje 16. urodziny babcia podarowała mi lustrzankę jednoobiektywową – to był prawdziwy skok jakościowy, który otworzył przede mną zupełnie nowe możliwości fotograficzne.
Wstałem o 4 rano, żeby fotografować jelenie we mgle, a nocą uwieczniałem na zdjęciach smugi światła pozostawiane przez przejeżdżające samochody.
Całe weekendy spędzałem w ciemni, zafascynowany tym, jak powoli obraz wyłania się na papierze.
Aparat był i jest moim stałym towarzyszem.
Interesuje mnie przede wszystkim uchwycenie autentycznej chwili – wyrazu twarzy, gry światła i cienia. Niezależnie od tego, czy są to spokojne portrety, czy eksperymentalne projekty: każde zdjęcie powstaje z osobistego impulsu i czystej radości fotografowania.
A kiedy nie robię zdjęć, wychodzę na spacer z psem -
w moim domu w Ahrensburgu lub w Hamburgu i okolicach.